Pinguïns in de Straat van Magellaan

De streek van Magellaan is een ruw gebied met zeer barre weersomstandigheden in het zuiden van Chili. Ontelbare schepen zijn hier gestrand op hun doortocht door dit doolhof van kleine eilanden en smalle kanalen, beter bekend als de Straat van Magellaan. Hoofdstad van deze regio is Punta Arenas, een reis van 3 uur met de bus vanaf Puerto Natales.

Buiten een fascinerend kerkhof dat een mix is van Chileense, Engelse, Duitse en Scandinavische grafstenen en tomben is er in de stad niet zoveel te zien. De grootste attractie hier zijn de pinguïns, want hier leven 2 grote pinguïnkolonies, in Seno Otway en op Isla Magdalena. Deze laatste is de grootste, maar hier kan je door de weersomstandigheden niet altijd naartoe. Ik had geluk, want de dag na mijn aankomst zag het er goed uit.

En zo ging ik samen met 5 anderen van mijn hostel de volgende ochtend pinguïns kijken. Na een dik half uur op de boot kwamen we op Isla Magdalena aan waar we een uur de tijd hadden om deze schattige beestjes te observeren. Al mijn pinguïn-pech van in Australië en Nieuw-Zeeland werd hier meer dan goed gemaakt, want op dit eiland leven maar liefst 120.000 Magelhaen-pinguïns. Er is een wandelpad gemaakt waardoor je letterlijk tussen deze diertjes kunt wandelen. Schitterend! Pinguïns hebben 1 partner voor het leven dus overal zie je koppeltjes rondhuppelen en in hun nestjes liggen. Ze graven een holletje in de grond en proppen er dan zeewier en struikjes in. Ik zag een pinguïn die bezig was een hol uit te graven en ook enkele die zeewier uitzochten om het vervolgens in hun nestje te dragen. Prachtig om te zien! Wat nog toffer was, is dat de baby-pinguïns net uit hun eitjes gepopt zijn. Sommige nestjes zijn zo dicht tegen het wandelpad dat je er recht kunt inkijken en in verschillenden konden we ook kleintjes zien. Een ander interessant weetje is dat beide pinguïn-ouders voor de eitjes en de kleintjes zorgen. Afwisselend gaan ze de zee in om vis te eten die ze dan aan de baby’s voeren. In 1 van de nestjes was een pinguïn net zijn kleintje aan het voeren. Wat een fascinerende diertjes zijn het toch!

Na Isla Magdalena vaarden we langs Isla Marta, waar een grote zeeleeuwenkolonie leeft. Jammer genoeg konden we hier niet effectief op het eiland en moesten we alles vanaf de boot aanschouwen. Ook hier waren onlangs kleintjes geboren en zag je overal pups rondhuppelen. Zo schattig! Een pak minder schattig is dat deze lieverds naast kilo’s vis ook pinguïns op hun menukaart hebben staan. Oooh! Tja, de cirkel van het leven spaart ook de lieve pinguïn niet. En dat is nog niet alles! Mannelijke zeeleeuwen, of macho’s genoemd, houden het niet bij 1 vrouwtje maar hebben een hele harem van een stuk of 10 zeeleeuwdames. Soms probeert een andere vrijgezel-zeeleeuw de harem over te nemen en ontstaat er een gevecht tussen de 2 mannetjes. Als de nieuwe macho wint dan doodt hij alle pups van zijn rivaal. Gruwelijk! Meteen een pak minder snoezig die zeeleeuwen, baby-moordende pinguïn-eters zijn het!
Ondertussen was er een sterke wind opgekomen en de boot hopte op en neer, waardoor het jammer genoeg onmogelijk was om fatsoenlijke foto’s trekken. Ook de terugweg naar het vasteland verliep erg hobbelig over de hoge golven. Gelukkig had ik preventief een pilletje tegen zeeziekte ingenomen, maar ik was toch blij toen we weer aan land waren.

Die dag was ik exact 1 jaar aan het reizen en wat een uitzonderlijke uitstap om dat te vieren. Ook na een jaar ben ik nog steeds onder de indruk van de wereld!

Aan de rand van Punta Arenas ligt een natuurpark, het Reserva Forestal Magellanes. Alhoewel ik mijn knieën nog steeds goed voelde van 4 dagen W-trek in Torres del Paine kon ik het toch niet laten om enkele uurtjes te gaan wandelen. Hier is geen openbaar vervoer naartoe dus de mevrouw van het hostel had een taxi voor me geregeld die me naar de ingang van het park bracht en me daar 4 uur later weer oppikte. Netjes! Ik deed 2 korte wandelingen van zo’n 10 km in totaal, rustig aan dus. Het is te zeggen, er stond die dag zo’n sterke wind dat ik soms met moeite vooruitkwam. Wel tof was dat ik op de ganse wandeling slechts 3 andere mensen tegen ben gekomen. Zo goed als alleen dus in een bos met wiebelende bomen en krakende takken door de wind. Toch wel een beetje griezelig! Naast vele vogels heb ik ook een konijn en een ander vreemd klein dier (ik denk een stinkdier) voorbij zien lopen. Weer een leuke dag!

Kendra en Orin, die ik tijdens de W-trek had leren kennen, waren ook in Punta Arenas en met hen ben ik diezelfde avond nog iets gaan eten in 1 van de betere restaurant. Aangezien deze stad aan de zee ligt, kan je hier lekkere vis eten. Ik koos voor “Merluza a la papillote”, een zachte witte vis met spek, ui en tomaat. Heerlijk!

Vandaag ben ik verder gereisd naar Ushuaia, een busrit van 10 uur waaronder een ferry-overzet in Punta Delgada en de grensovergang van Chili naar Argentinië. Klaar om enkele dagen de meest zuidelijke stad van de wereld en dus letterlijk het “einde van de wereld” te verkennen!

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer